GwArtGraalsei

- werkplaats

Bij het omslag schilderij: Het graalsei

Op de voorkant van Bruisvat 8 ziet u de schildering van een goudkleurig transparant ei. Hierbinnen ontmoet een groene inslag van boven een rode opwelling van onderen, die om elkaar heen bewegen en waaruit kleurige gebaren naar verschillende kanten binnen het ei ontstaan. Deze kleurige gebaren stromen naar de gouden rand van het ei; vormen de wand hiervan. Het ei wordt in het midden gehouden door een violette warmtemantel, draagt een blauwe kelk waardoorheen het groen inslaat, en wordt door een opstijgende en een afdalende gele beweging ingehuld, wat tegelijk een scheidingslijn vormt voor het blauwig roze (magenta) erbuiten en het violet erbinnen.

Weergegeven is het levenslichaam zoals zich dat toont als innerlijk beeld wanneer een gedachte (de groene inslag van boven) en een wilsimpuls (de rode welling van onderen (1)) elkaar in het hart ontmoeten, en aanzet geven tot een deugdrijke daad (de kleurrijke gebaren vanuit het midden). Het geeft een deel van de geheimen weer van het etherhart wanneer dat een daad of gedachte toetst. In de ‘Parzival’ van Wolfram von Eschenbach wordt de Graal (2), d.w.z. het innerlijk ontwikkelingswezen van de mens om tot groter engelwezen te zullen worden, genoemd ‘Iaspis ex silis’, ofwel een jaspissteen bestaande uit silicium, kiezel.

Een jaspis- of chalcedoonknol is meestal ovaal als een ei en bestaat uit siliciumoxide, ofwel kwarts/glas. Kiezel is gouden zonnekracht in substantie, en vormt van zichzelf uit een schil of huid, zoals de aardkorst die grotendeels bestaat uit kiezelgesteenten. Die gouden zonnekracht geeft bewustzijn, helderheid, wat een astrale werking is; in het ziele- ofwel astraallichaam nl. dragen we ons bewustzijn. Ons levenslichaam heeft de vorm van een ei. Als je een chalcedoonknol doorsnijdt en polijst, zie je vaak een concentrisch gelaagde structuur met iets wat op een navelstreng lijkt. Je kijkt hier dan ook naar een vermaterialiseerd en als zodanig achtergebleven levenslichaam van een van onze verre voorouders, dat nog weinig verindividualiseerd is en daardoor niet erg afgescheiden van de omgeving. De indrukken en wezens van deze levenswereld kunnen hierin zo in en uit, vormen er een geheel mee, zonder dat ze een bewuste indruk achterlaten. In het levenslichaam zelf zijn we normaliter niet bewust.

Wanneer we echter bewustzijn willen ontwikkelen voor de werkingen in de levenswereld, moeten we er eerst zelf bewust in gaan doen. Deze wereld bestaat namelijk uit vormkrachten, die wanneer ze door wezens worden gebruikt, tot gebaren worden die daden en dingen in een van de vier elementen van het fysieke plan bewerkstelligen. Wanneer wij een bewuste daad stellen, trachten we dit vanuit ons goede geweten te doen, vaak binnen onze beperkingen en mogelijkheden. Wat we dan doen is iets wat deugdkarakter heeft, nl. we beogen het goede te bereiken.

Een daad heeft gebaar-karakter en staat op zichzelf in de levenswereld. Doordat we dit bewust doen, werpen we een laagje astraliteit over dit gebaar heen; we vormen er een kiezelhuidje over. Dit geeft echter tegelijk het vermogen tot waarnemen in de levenswereld, want dit huidje schermt ons levenslichaam af als een gevoelig laagje (die natuurlijk niet fysiek is, maar uit zielekrachten bestaat), waardoor andere vormgebaren bij het naar binnen en naar buiten gaan, eerst langs dit huidje moeten. Kortom, door het goede te willen doen, worden we helderziende in de levenswereld, en wel stap voor stap (gradalis). Het doen vormt uiteindelijk ons gehele wezen om.

De Graal bestaat namelijk uit drie onderdelen: De kelk, waarin het bloed van Christus werd opgevangen, en waarin de wijn als beeld voor dit bloed op het Laatste Avondmaal werd geschonken; en het brood dat toen in de wijn werd gedoopt. De kelk zelf is het beeld voor het beeldende ofwel imaginatieve vermogen dat door de mens is te ontwikkelen. Het bloed is de inspiratieve kracht die we kunnen ontwikkelen door dat wat in ons bloed leeft aan impulsen en idealen, te reinigen en om te vormen in en aan de stroom der gebeurtenissen waarin we ons bevinden. Het brood is het beeld voor het fysieke lichaam dat in het bloed is gedrenkt (3), maar dat de sterrenkrachten als idealen in zich draagt, waardoor het fysieke kan worden omgevormd tot intüitieve kracht. Beide laatste onderdelen, het bloed en het brood, voorheen vaak een geheel vormend, wanneer we het goede trachten te doen in de stroom der gebeurtenissen, bergen de scheppende vermogens in zich die worden genoemd de Mensenzoon; de graalskelk is het tot geestzelf omgevormde zielelichaam, wat wordt genoemd de Moeder.

Het beeld zelf is ontstaan nadat ik lang bezig was geweest met deugdwerkingen en innerlijke waarnemingen, en heeft nauw verband met ons landschapswerk. Het was een van de cadeaus die ik terugkreeg van de elementenwereld na bewustwording en herinrichting van een landschapstempel.

Het schilderij is gebruikt voor het omslag van mijn engelstalige boekje ‘Astrosophy and the Grail’ (4) naar mijn schetsontwerp, uitgevoerd door Evelien Nijeboer.

Noten

1. Noot van de schilderes: onderin het schilderij bevindt zich een golfbeweging; de wilsimpuls maakt hierdoor de indruk alsof hij opzij loopt. De golfbeweging heeft te maken met de levensstroom die ons fysieke lichaam onderhoudt .
2. Graal komt van het Latijnse woord Gradalis, d.w.z. stap voor stap, nl. innerlijke ontwikkeling.
3. Eigenlijk gaat het hier over het fantoomlichaam, een warmtemal rond ons fysiek lichaam waarin we de sterrenkrachten als idealen in warmtekristallen met ons meedragen. Deze sterrenkrachten worden door het botmerg binnengehaald, in de aanmaak van bloedcellen als wilsgebaren in het bloed gewoven en komen zo in de bloedbaan en het hart.
4. Rune-boek, 1999

Bruisvat 8, najaar-winter 2002

Terug naar bron

Terug naar Home page